Door Jan Schafraad
Ik leerde een rivier te zijn
die stroomt door het land,
helder en niet gehinderd.
Het is een bijzondere ontdekking
dat alleen het water telt.
Het water dat de zee bereikt.
Mijn hele leven
hoor ik hoe de rivier moet zijn,
en niet zozeer het water.
Toch vreemd te ontdekken,
dat de essentie niet benoemd wordt,
en dat we dit niet beseffen.
Als het water zo belangrijk is,
dan verschuift mijn zorg.
Stromend zuiver water is mijn hoofddoel.
Hoe zuiver is mijn water?
Deze vraag is van een andere orde
dan: hoe mooi en beroemd is mijn rivier.
Op het eind van mijn leven
telt alleen mijn zorg voor het water.
Het water van wijsheid en liefde.
Stromen doet het water zelf.
De zuiverheid kan ik bewaken,
en ook de vrije doorgang?
Niemand voelt zich verantwoordelijk voor het afval in mijn achtertuin. En dat wil ik veranderen door mijn rechten wettelijk vast te leggen. Doe je mee? Teken dan mijn petitie.
Langs de oever van de Maas stroomt water dat ons voedt, verbindt en inspireert. Ze herbergt leven, biedt ons drinkwater, én verbindt ecosystemen. Toch draagt haar water ook verhalen die we niet zien. Industriële vervuiling, bijvoorbeeld.
De landbouw laat vaak sporen achter in onze rivieren. Maar Reinier Hoon van stichting Leve de Jeker laat zien dat het ook anders kan: “verantwoordelijke keuzes op het land zijn onlosmakelijk verbonden met de gezondheid van onze rivieren”.
We weten inmiddels al veel over zwerfafval. Het is zichtbaar, tastbaar, en iets wat we zélf kunnen waarnemen. Maar hoe zit het met andere vormen van watervervuiling? Die zijn misschien minder zichtbaar, maar niet minder ongezond voor mens en milieu!
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief en blijf up-to-date
over onze acties en ons netwerk
