Gedicht: Rivier
Door Jan Schafraad
Door Jan Schafraad
Ik leerde een rivier te zijn
die stroomt door het land,
helder en niet gehinderd.
Het is een bijzondere ontdekking
dat alleen het water telt.
Het water dat de zee bereikt.
Mijn hele leven
hoor ik hoe de rivier moet zijn,
en niet zozeer het water.
Toch vreemd te ontdekken,
dat de essentie niet benoemd wordt,
en dat we dit niet beseffen.
Als het water zo belangrijk is,
dan verschuift mijn zorg.
Stromend zuiver water is mijn hoofddoel.
Hoe zuiver is mijn water?
Deze vraag is van een andere orde
dan: hoe mooi en beroemd is mijn rivier.
Op het eind van mijn leven
telt alleen mijn zorg voor het water.
Het water van wijsheid en liefde.
Stromen doet het water zelf.
De zuiverheid kan ik bewaken,
en ook de vrije doorgang?
Niemand voelt zich verantwoordelijk voor het afval in mijn achtertuin. En dat wil ik veranderen door mijn rechten wettelijk vast te leggen. Doe je mee? Teken dan mijn petitie.
Wauw! Dit jaar kleurde Limburg maar liefst twee (!) keer blauw, en inmiddels zijn de resultaten daarvan binnen.
Wattenstaafjes, chips zakken en piepschuim: je kunt het zo gek niet bedenken of het drijft in onze rivieren. Schone Rivieren doet sinds 2017 grootschalig burgerwetenschappelijk onderzoek naar zwerfafval op de oevers van de Nederlandse rivieren.